گزارش// گزارشی از نخستین روز فعالیت تیم سحر در مناطق آسیب‌دیده از زلزله/ طنین شادی در مدارس سرپل ذهاب

ساعت ٧ صبح است و هنوز به وقت قصر شیرین، ستاد هماهنگی تیم‌های سحر سازمان جوانان در محل اسکان این تیم‌ها، هوا روشن نشده اما اعضای تیم سحر استان همدان با کاورهای سازمان جوانان بر تن، آماده اعزام به منطقه زلزله‌زده سرپل ذهاب هستند.

تیم حمایت روانی متشکل از دکتر محمود سهیلی پزشک عمومی، مرضیه کاووسی روانشناس و کاووسی مددکار اجتماعی با خودرو به سمت اردوگاه اسکان زلزله‌زدگان در حوالی مجتمع‌های آپارتمانی مسکن مهر سرپل ذهاب روانه می‌شوند و تیم حمایت فرهنگی – اجتماعی با همراهی معاونت جوانان جمعیت هلال‌احمر استان همدان راهی مدرسه ابتدایی شهید علی‌اشرف سلیمانی در این شهر. در بدو ورود به مدرسه، اعضای تیم سریعا ایستگاه‌های در نظر گرفته شده برای کار با دانش‌آموزان شامل ایستگاه نقاشی، ایستگاه بازی و سرگرمی، ایستگاه شعرخوانی، ایستگاه آموزشی و… را با نصب بنر و محوطه‌سازی برپا می‌کنند.

این مدرسه در روزهای پس از زلزله و به دلیل خسارت شدید وارده به بعضی مدارس، در سه شیفت ۸ تا ۱۱، ۱۱ تا ١۴ و ١۴ تا ١٧ پذیرای دانش‌آموزان ابتدایی دختر و پسر شده و حالا اعضای تیم سحر اعزامی از همدان خود را مسئول ارایه خدمات به حدود۹۰۰دانش‌آموز می‌دانند.

در شیفت اول، دانش‌آموزان پسر مدرسه ابتدایی شهید سلیمانی به چند گروه تقسیم می‌شوند: شهرزاد کتابی، جوان هلال‌احمری برای گروهی از بچه‌ها بازی مارپله امدادی تدارک دیده و هنگام این بازی، مهارت‌های مختلف امدادی را به دانش‌آموزان آموزش می‌دهند. گروهی دیگر به سرپرستی آقای رستمی، کارشناس فرهنگی جوانان استان مشغول روپایی زدن با توپ می‌شوند و برای پسربچه‌ها مسابقه روپایی و فوتبال برگزار می‌کنند.

اعظم حیدری دیگر جوان عضو تیم سحر، ایستگاه نقاشی برپا کرده و پسربچه‌های بازیگوش را با ترفندهای خاص و خلاقانه خود پای برگه‌های نقاشی نشانده و از آنها می‌خواهد بهترین آرزوهای خود را نقاشی کنند و برای هنرنمایی خود جایزه بگیرند.

طاهره نوری نهاد نیز قطاری از بچه‌ها را با هوهوچیچی به دنبال خود راه انداخته است و در ایستگاه‌های فرضی قطار، شیوه پناهگیری و مواجهه با حوادث طبیعی احتمالی ازجمله زلزله را آموزش می‌دهد.

سرودهای کانون غنچه‌های هلال و کانون‌های دانش‌آموزی در فضای مدرسه طنین انداخته است. اما وقتی که مدیر مدرسه از ذکریا می‌گوید که همه خانواده‌اش را در زلزله از دست داده و با مادربزرگش زندگی می‌کند، این آهنگ‌های شاد هم نمی‌گذارند زخم کاری زلزله فراموش شود و تنها وقتی که خانم پاک‌بین، معاون جوانان همدان از معرفی این دانش‌آموز خردسال به تیم حمایت روانی سخن می‌گوید، این زخم اندکی التیام می‌یابد.

حالا شیفت دوم شامل دانش‌آموزان مدرسه ابتدایی دخترانه زینب کبری سر می‌رسند و تیم حمایت فرهنگی – اجتماعی هلال‌احمر همدان تازه‌نفس‌تر از صبح، برای این دختربچه‌ها نیز برنامه اجرا می‌کند.

خانم نوروزی، معلم باسابقه مدرسه سرخوش از حضور تیم هلال‌احمر در کنار بچه‌ها، از ترس‌های هر روزه دانش‌آموزان سخن می‌گوید. از پس‌لرزه‌هایی که نمی‌گذارد داغ زلزله فراموش شود. از زندگی‌اش در چادر و پسرش که هر روز ناچار است او را در همان چادر تنها گذاشته و به کلاس درس بیاید، از ترسش از سقف.

او می‌گوید: امروز به یمن حضور شما، برای نخستین‌بار جرأت کردیم به دفتر مدرسه سری بزنیم. آقای امیدوار، رئیس اداره دانش‌آموزی برای بچه‌ها مسابقه دارت برگزار می‌کند و به یکی از بچه‌ها که او را «عمو دارت» صدا می‌کند، لبخند می‌زند. شیفت سوم نوبت دانش‌آموزان مدرسه ابتدایی دخترانه حدیث است که مصادف می‌شود با حضور رئیس سازمان جوانان و هیأت همراه در این مدرسه. فعالیت اعضای تیم حمایت فرهنگی – اجتماعی همدان مورد رضایت این مقام مسئول قرار می‌گیرد.

قول مساعد رئیس سازمان جوانان برای پیگیری وضع درمانی یک دانش‌آموز

خانم باباخانی یکی از معلم‌ها انگار که کیمیایی یافته باشد به رئیس سازمان جوانان مراجعه می‌کند و برای درمان فک شکسته دانش آموزش از او کمک می‌خواهد. دکتر قول مساعد می‌دهد و از این خانم معلم شماره تماس می‌گیرد. لبخند بر لبان معلم دلسوز می‌نشیند.

همراه رئیس سازمان جوانان و معاون دانشجویی و جوانان این سازمان و دو معاون جوانان استان‌های همدان و کرمانشاه عازم مسکن‌های مهر و محل ماموریت تیم حمایت روانی همدان می‌شویم.

دکتر سهیلی خسته اما پرامید، هنوز درحال ویزیت زلزله‌زدگان است و همراه روانشناس و مددکار اجتماعی نیز چادر به چادر به سراغ حادثه‌دیدگان می‌رود.
ساعت ۵عصر است و تیم آماده حرکت به سمت قصرشیرین، اما داستان فعالیت امروز تیم سحر به همین‌جا ختم نمی‌شود.

اندکی از حضور تیم در قصرشیرین نگذشته، زمین‌لرزه‌ای ۵ریشتری سرپل ذهاب را می‌لرزاند که در قصرشیرین هم حس می‌شود و حال و هوای زلزله‌زدگان را برای اعضای تیم ملموس‌تر می‌کند تا لزوم حمایت روانی و اجتماعی از آنها بیشتر حس شود.

تا یار که را خواهد و میلش به چه باشد….

منبع: روزنامه شهروند