صلح قله ی رشته کوه تمدن و فرهنگ بشری


صلح واژه ای است با یک جهان تفسیر متفاوت؛صلح ،دوستی و آشتی در فرهنگ و ادبیات های جهان مفهومی گوناگون دارد اما آن چه هویداست که صلح به معنای نبود جنگ تلقی نمیگردد بله صلح بامی است بر پایه ی تفاهم و دوستی.

 

صلح و یک ایرانی ماه نشان

شاید اثر گذارترین اقدام برای دنیای آرام و سرتاسر صلح آمیز همان هدف جهانی صلیب سرخ و هلال احمر ،برقراری صلح و تفاهم و دوستی میان ملت ها مذاهب، باشد اما آنچه این جمله را اعتبار می بخشد همراهی دوستی و تفاهم با واژه ی صلح است چنانچه گویی صلح با تفاهم و دوستی پیوندی محکم و پیمانی آسمانی دارد از سویی همانگونه که آزادی در گروه نبود زندان ها نیست صلح نیز در گرو نبود جنگ و درگیری نخواهد بود لذا نبود صلح نه درد مردم زمانه که شاید مقصر مردم زمانه اند چرا که اگر انسان هایی آرام و نیک اندیش که چگونگی رفتار صلح را از خانواده و اجتماع مشق گرفته اند را تربیت کنیم روزگاران پیشرو را روزگارانی پر از صلح و آشتی نظاره گر خواهیم بود.

مصطفی حسینقلی پور دبیر کانون دانشجویی دانشگاه ایلام در این باره چنین میگوید:

صلح همیشه به معنای نبود جنگ نیست

صلح معانی و مفاهیم متفاوتی دارد از نظر حقیر صلح را میتوان بخشودگی و از خودگذشتگی معنا کرد چنان که اگر چه‌مادی و چه معنوی این ایثار کنی از سویی به تو‌ نیز خواهند بخشید و به راستی که اگر هر انسانی چنین اندیشه ای را در ذهن پندارد و در کردار به کار گیرد آرامش همه جا را فرا خواهد گرفت.

صلح و دوستی نه تنها در کنار یگدیگر و جدانشدنی اند بلکه تکمیل کننده ی یکدیگر نیز هستند ؛ به یقین که اگر دوستی و تفاهم در جامعه رواج یابد صلح نیز برقرار میگردد از طرفی عامل دیگر را باید اصل بی طرفی دانست چرا که اگر ادمی تعصبات خود را کنار زده به راحتی ارتباط خود را با جامعه تقویت خواهد نموند و اگر همگان چنین کنند و احترام متقابل را لحاظ نمایند جامعه ای صلح طلب انتظارمان را خواهد کشید

صلح از دیدگاه دینی و ملی ایرانیان

قرآن کریم یا به زبان پارس زبانان باستان «نوی» کتاب آسمانی و واحد و بزرگ ترین معجزه ی بیش از یک و نیم میلیارد مسلمان است که این چنین به صلح مردم را دعوت میکند:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِی السِّلْمِ کَآفَّهً

ای کسانی که ایمان آورده اید، همگی در صلح و آشتی درآیید

و درجایی دیگر نیز خداوند در مورد دشمنان چنین میفرماید:

وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا…
و اگر تمایل به صلح نشان دهند، تو نیز از در صلح درآى

آنچه بر می آید این است که خداوند جل و جلاله دوست دارنده ی صلح و آشتی و دوستی ها و خواهان بر هم زدن کینه و دشمنی ها و بدخلقی هاست . در فرهنگ ادبی ایرانیان نیز توجهی خاص شاعران به مقوله صلح مشهود است مولانا شاعر عرفانی ایرانیان چنین می سراید:
خیــر کـــن بــا خـلق، بهـر ایزدت یــا بـــرایِ راحــتجــان خـودت
تــا هـمـاره دوســت بینی در نظــر در دلت نـایــد ز کین نـاخوش صور

آری اگر توصیه دین و عرفان و فرهنگ ایران باستان را پذیرا باشیم به نقل استاد سخن پارسی سعدی بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت….

 رضا میرزاوند. خوزستان