//دیدگاه اعضا// اینجا تهران؛ حسینیه جماران…

تقویم، نزدیک شدن به روزهای میانی خردادماه را نشان می دهد. همان روزهایی که با رحلت امام عزیز تا ابد برای مردم ایران، مهر غم و اندوه بر آن نهاده شد.

حالا با گذشت بیست و هشت سال از زمان رحلت آن امام فرزانه، نسل های جوان امروز مشتاقانه در پی شناخت هرچه بیشتر آن رهبر کبیر هستند.

به همین منظور ۴۰۰ نفر از جوانان هلال احمری رهسپار کوچه پس کوچه های جماران شدند تا با دیدار حجت الاسلام و المسلمین سیدحسن خمینی،  یادگار عظیم الشان امام (ره) پیمانی ناگسستنی با آرمان های خمینی کبیر ببندند.

اینجا تهران، عصر پنجمین روز ماه مبارک رمضان در هوای داغ و آفتابی. کاروان های جوانان یکی یکی از راه می رسند، با زبان روزه و خسته از راه اما شوق دیدار، همه این ها را به فراموشی می سپارد.

دیدن حسینیه جماران، جایی که به جرات می توان گفت بخشی از تاریخ انقلاب ما در آن جا رقم خورده است، برای این جوانان پر از شوق و هیجان است. سعی می کنند هیچ صحنه ای را از دست ندهند و همه دیدنی ها را در قاب دوربین هایشان ثبت و ضبط کنند.

در و دیوار حسینیه جماران با روزهایی که امام (ره) در آنجا بود فرق چندانی نکرده است، صفا و صمیمیت و سادگی از جای جای آن موج می زند. سعی شده تا همه چیز همانطور که بود، بماند و حفظ شود.

همه چیز اینجا دوست داشتنی است و شاید تنها دیدن صندلی خالی امام خمینی (ره) بیش از هرچیز دلگیر باشد.

جوانان یکی یکی از راه می رسند و در صف هایی منظم فضای حسینیه را پر می کنند، با هزاران سوالی که از امام (ره) در ذهن دارند منتظر می مانند تا یادگار او بیاید. تا نشانه های امام (ره) را در او ببینند.

قبل از شروع مراسم همه یک صدا باهم شعری را تمرین می کنند، شعری که درباره رحلت معمار کبیر انقلاب گفته شده است تا به محض ورود سیدحسن خمینی آن را زمزمه کنند.

بالاخره انتظار تمام می شود و یادگار امام با این جوانان دیدار می کند. نگاهی مهربان، آرام و صمیمی چهره تک تک جوانان را نگاه می کند و به آنها خوشامد می گوید.

بعد از شروع رسمی مراسم، رییس سازمان جوانان و دبیرکل سخنرانی می کنند. سپس افشین علا از شاعران آیینی، ابیاتی را در وصف امام (ره) خواند و پس از تقدیر از اعضای برتر سازمان جوانان، نوبت به سخنرانی سیدحسن خمینی رسید تا همچون همیشه با بیانی دلنشین حاضران را بهره مند کند.

در تمام این لحظات نگاه ها به سوی او دوخته شده بود، نگاه هایی که در آن خبری از خستگی و گرسنگی و این چیز ها نبود. همه محو او بودند تا هرآنچه را که می گوید به خاطر بسپارند.

ساعت کم کم به لحظات اذان مغرب نزدیک می شود، با پایان سخنرانی یادگار امام (ره) همه حاضران مشتاق حضور در کنار او و گرفتن عکس یادگاری هستند. از هر فضایی استفاده می کنند تا در کنارش بایستند. برخی دیگر گپ و گفتی کوتاه می زنند و ارادت قلبی شان را اعلام می کنند.

با شنیدن نوای اذان، کم کم صف های نماز شکل می گیرد و نماز مغرب و عشاء به جماعت اقامه می شود.

بعد از آن همه مهمانان بر سر سفره افطار حاضر می شوند و روزه پنجمین روز از ماه مبارک رمضان را به میزبانی بیت امام (ره) افطار می کنند.

زمان بازگشت فرا رسیده است اما همچنان فضای دلنشین حسینیه جماران مالامال از حضور پرشور جوانان هلال احمری است. اینجا تهران، حسینیه جماران ساعت ۱۰ شب.

شما هم نظر خود را ارسال کنید