گزارش پیام هلال از تبعات کمبود اعتبارات جمعیت در جذب و ماندگاری نیروها // سهم جوانان داوطلب یک استان: یک اتاق ۱۲ متری!

هلال‌احمر برای ارتقای تجهیزات خود به منظور خدمت‌رسانی بهتر به مردم آسیب‌دیده، نیاز به اعتبارات کافی دارد. اعتباراتی که با آن بتوان به آموزش تخصصی به جوانان، تامین امکانات امدادی کافی و همین‌طور ارائه امر کمک‌رسانی گسترده پرداخت.

همچنین نباید فراموش کرد که جذب داوطلبان جدید و ارائه آموزش‌های اولیه و پیشرفته امدادی به آنها نیز قطعا به اعتبارات نیاز دارد. باید در نظر گرفت که نگهداشت اعضای آموزش‌دیده در جمعیت و استفاده از این نیروهای داوطلب برای انجام فرایض بشردوستانه هلال‌احمر نیز به اعتبارات مکفی نیازمند است، اما بدیهی است در صورت کمبود اعتبارات، علاوه بر اینکه جمعیت از منظر سخت‌افزاری و تامین تجهیزات دچار مشکل جدی می‌شود، از منظر جذب نیروهای داوطلب و نگهداشت نیروهای آموزش‌دیده و حرفه‌ای نیز دچار چالش جدی خواهد شد.

در این نوشتار ضمن گفت و گو با کارشناسان به بررسی این مسئله حیاتی پرداخته‌ایم که در صورت عدم تامین اعتبار کافی برای جمعیت هلال‌احمر، سرنوشت نیروی انسانی فداکار و آموزش‌دیده چه خواهد شد؟

«هر خانواده یک امدادگر» بدون اعتبار فقط شعار می‌ماند

مردم و جمعیت، هیچ جدایی با یکدیگر ندارند. مجتبی اکبری، مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان مازندران در گفت‌‌وگو با پیام هلال به همین مسئله اشاره می‌کند و می‌گوید: «نباید به اشتباه تصور کنیم که با تخصیص اعتبار به هلال‌احمر، تنها جمعیت تقویت می‌شود، بلکه باید در نظر داشت که با توانمندسازی جمعیت، در واقع این مردم هستند که توانمند می‌شوند».

به قول این مقام مسئول «هر قدر اعتبارات بیشتری در اختیار این جمعیت مردمی قرار داده شود، به تبع آن، دولت، مردم و به‌طور کلی، کشور نیز توانمندتر خواهد شد و برعکس، می‌توان نتیجه گرفت که کمبود اعتبارات، بیشترین آسیب را به مردم وارد می‌کند».

اکبری خاطرنشان می‌کند: «جمعیت باید برای توانمندسازی، افزایش دانش و مهارت داوطلبان، همچنین نگهداشت آنها تلاش کند که این امر، مستلزم تجهیز بهتر و بیشتر هلال‌احمر به امکانات و زیرساخت‌هاست».

چشم‌انداز آینده جمعیت، تکمیل طرح خادم و تحقق هدف هر خانواده، یک امدادگر است و به باور اکبری تنها تخصیص اعتبار کافی می‌تواند جمعیت را به این هدف برساند: «اگر در نظر بگیریم که حداقل ۲۰ میلیون خانوار در کشور زندگی می‌کنند و قرار است در هر یک از این خانواده‌ها، حداقل یک امدادگر تربیت شود، برای آموزش این تعداد افراد، نیازمند اعتبار ویژه‌ای هستیم».

نکته مهمی که این مقام مسئول، آن را بسیار حائز اهمیت می‌داند این است که «جمعیت هلال‌احمر، یک نهاد عمومی است، به این معنا که عموم مردم کشور، در توانمندی یا عدم توانمندی آن شریک هستند. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز خود، عضوی از مردم هستند که البته بسیاری از آنها از اعضای داوطلب جمعیت هلال‌احمر نیز به‌شمار می‌روند.»

مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان مازندران اظهار می‌کند: «تامین اعتبارات جمعیت هلال‌احمر، به مصوبات نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی وابسته است، بنابراین باید در نظر داشت که توانمندی و توفیق هلال‌احمر در انجام فعالیت‌های بشردوستانه و امدادی و بحث جذب و نگهداشت نیروها، جز با تامین اعتبارات کافی محقق نمی‌شود.»

به گفته این مقام مسئول، «درست نیست شعارهای هلال‌احمر مبنی بر «هر خانواده، یک امدادگر» تنها در مقام حرف باقی بماند. برای رسیدن به این هدف مهم، عموم مردم، نمایندگان آنها و البته دولت باید همکاری کنند تا از آسیب رسیدن به مردم، جلوگیری شود.»

ریزش نیروهای داوطلب، پیامد نبود اعتبارات

سحر رفیعی بندری، معاون امور جوانان جمعیت هلال‌احمر استان هرمزگان در گفت‌وگو با پیام هلال می‌گوید: «از سال ۱۳۰۲ که جمعیت هلال‌احمر در ایران تشکیل شد، نیاز به تخصیص عادلانه اعتبارات در همه استان‌های مختلف کشور، احساس می‌شود، طوری که هنوز امکانات برخی استان‌ها پاسخگوی نیازهای حداقلی داوطلبان هم نیست.»

به قول این مقام مسئول «در واقع، نه تنها اعتبارات فعلی جمعیت هلال‌احمر در سراسر کشور ناکافی است، بلکه در همین شرایط برخی استان‌ها از فقر امکانات بیشتری رنج می‌برند. مثلا استان هرمزگان حتی از داشتن یک اردوگاه جوانان نیز محروم است، در حالی که در برخی استان‌های کشور، چندین اردوگاه داریم».

به گفته رفیعی «جمعیت هلال‌احمر استان هرمزگان با کمبود جدی تجهیزات مواجه شده است. در این استان حتی از داشتن یک محل برای استقرار جوانان و آموزش به آنها محروم هستیم، بنابراین بدیهی است که همین مسئله باعث ریزش شدید اعضا در جمعیت می‌شود.»

او خاطرنشان می‌کند: «اخیرا که با کمبود شدید اعتبارات روبه‌رو هستیم، این ریزش اعضا شدت گرفته و آسیب زیادی به حوزه جوانان این استان وارد شده است. در این استان تنها یک اتاق ۱۲ متری برای جوانان داوطلب در اختیار داریم، بدون هیچ کتابخانه یا اردوگاهی».

او می‌گوید: «در دهه ۸۰ می‌توانستیم طی یک برنامه اردویی چهار روزه، ۴۰۰ نفر را تنها با نفری ۳۵ هزار تومان به اردوی کیش ببریم، اما امروز با چند برابر آن هم نمی‌شود کاری کرد».

رفیعی معتقد است «جوانان آموزش‌دیده و بامهارت، ورودی‌های امدادونجات هستند. وقتی ما برنامه‌هایی برای حفظ و نگهداشت جوانان و داوطلبان نداریم، چطور می‌توانیم امیدوار باشیم که در حوزه امدادرسانی، آینده موفقی داشته باشیم؟»

موضوعی که اخیرا فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب‌سرخ و هلال‌احمر در استراتژی ۲۰۲۰ به آن تاکید دارد، سرمایه‌گذاری در حوزه‌های بشردوستی و مبارزه با آسیب‌های اجتماعی است، اما به قول این مقام مسئول، «امروزه در کشور ما به‌ویژه استان هرمزگان، آمار آسیب‌های اجتماعی از جمله اعتیاد به موادمخدر و ایدز رو به افزایش است. جمعیت هلال‌احمر می‌تواند با تمرکز در حوزه پیشگیری از این آسیب‌ها و برنامه‌ریزی برای حفظ سرمایه‌های اجتماعی، بسیار موثر عمل کند، به شرطی که اعتبارات کافی برای این کار در اختیار داشته باشد و با حمایت از نیروهای انسانی، آنها هم انگیزه‌ای برای خدمت‌رسانی بیشتر داشته باشند».

 

گزارش از مریم طالبی